Najnowsze Wpisy

fgf Komentarze (0)
15. listopada 2008 23:58:00
linkologia.pl spis.pl
Złośna kobieta Choć mężczyzn nienawidzi Chce być mężczyzną. * Prawdziwy mędrzec Jest zwyczajnym człowiekiem, A głupiec wielkim. * Kwiat, gdy rozkwita Słońcu pokłon oddaje I Boga wielbi. * Prawdziwa racja Już nie szuka słuszności, Bo zna słuch głupców. * Prawdziwa mądrość, To znać siłę głupoty I słabość myśli * W miłości wiara, W przyjaźni cna nadzieja, Śmierć w nienawiści.
chruuuum : :

dsfdfd Komentarze (0)
15. listopada 2008 23:58:00
linkologia.pl spis.pl
skrzynka na listy chmura po wielkim deszczu tak samo puste pusta ulica płacz niedomkniętej furtki błysk kocich oczu komu śpiewacie srebrne dzwoneczki serca ty tak daleko nocna taksówka ktoś mrok oswaja cieniem pod drzwiami cisza marzeniem chmury sny poziomkowe słońca wlać w dzbany cienia nie przyjechała w złotych katedrach słońca nowenny ciszy wszystkie doniczki
chruuuum : :

hajku 2 Komentarze (0)
10. listopada 2008 19:27:00
linkologia.pl spis.pl
Jakże godny podziwu Ten, co nie myśli: "Życie umyka", Gdy widzi błyskawicę! Autor haiku widzi bowiem i ukazuje rzeczy w ich "takości", bez żadnego komentarza; takie zapatrywanie na świat Japończycy nazywają sono-mama "po prostu tak, jak jest" lub też "po prostu tak". Chwasty na polu ryżowym, Ścięte i pozostawione tak po prostu - Nawóz! Człowiek kierujący się zen nie ma oceniającego umysłu, lecz tylko to, co wie i widzi; wyraża to niemal dokładnie Gochiku w następującym haiku: Długa noc; Szmer wody Mówi, co myślę. I jeszcze bardziej wprost: Gwiazdy w stawie; Znów zimowa mżawka Marszczy wodę. Wiersze haiku i waka być może łatwiej niż malarstwo oddają subtelne różnice pomiędzy czterema nastrojami sabi, wabi, aware i yugen. Cicha, przejmująca samotność sabi widoczna jest w wierszu: Na uschniętej gałęzi Przysiadła wrona W jesienny wieczór.
chruuuum : :

hajku Komentarze (0)
10. listopada 2008 19:26:00
linkologia.pl spis.pl
Poezja haiku rozwinęła się głównie dzięki Basho (1643-1694), którego odczuwanie zen najlepiej wyrażało się w poezji całkowicie zgodnej z duchem wu-shih - "nic szczególnego". "Aby pisać haiku - powiedział - postaraj się o małe dziecko". Wiersze Basho mają tę samą natchnioną obiektywność, jaką ma dziecięce wyrażanie zafascynowania, i przywracają nam to samo poczucie świata, jakie mieliśmy, gdy po raz pierwszy pojawił się on przed naszymi zdumionymi oczyma. Zapalasz ogień; Pokażę ci coś ładnego - Wielką kulę śniegową! Basho pisał swoje haiku w najprostszej odmianie mówionego japońskiego, unikając języka literackiego i "przeintelektualizowanego", tworząc w ten sposób styl, dzięki któremu poetami mogli się stać prości ludzie. Współczesny mu Bankei uczynił to samo dla zen, jak bowiem mówi w jednym ze swych doka Ikkyu: Cokolwiek dzieje się wbrew Zamysłom i woli prostych ludzi, Staje na drodze Prawa Ludzi I Prawa Buddy. Jest to zgodne z duchem powiedzenia Nan-ch'uana, że "prosty umysł jest tao", gdzie "prosty" oznacza raczej "zwyczajnie ludzki" niż "po prostu wulgarny". W ten oto sposób siedemnasty wiek był okresem niezwykłego upowszechniania się atmosfery zen w Japonii - z grup mnichów i samurajów rozszerzyła się ona na środowisko chłopów i rzemieślników. Sekret prawdziwego poczucia haiku został "zdradzony" w jednym z wierszy Basho, który jak na prawdziwe haiku mówi jednak trochę za dużo:
chruuuum : :

Archiwum

Kalendarz

pn wt sr cz pt so nd
272829303112
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Ksiega gości

Księga gości

Kategorie postow

Brak kategorii

nutka27 | tula | asic-00 | carramba | szwagier | Mailing